Ey Rabbim! Beni ve soyumdan gelecekleri namazı devamlı kılanlardan eyle; ey Rabbimiz! Duamı kabul et! (İbrâhîm suresi:40)
Bir kardeşimiz 4. çocuğuna hamile olduğunu öğrenince çok üzülmüş. İsyana varan hallerde bulunmuş ama daha sonra çok pişman olmuş. Çevrenin, ailesinin baskısını düşünüp endişelenmiş sanırım. “Ne olur bana bir şey söyleyin” demiş.
Bu durum çoğunuza tanıdık geldi değil mi? Hani bazıları “kazayla oldu” diyor. Sonra hemen kendince önlemini(!) alıp kürtaj oluveriyor!
“Daha zamanı değil, hazır değilim, işlerim çok yoğun, gençliğimi yaşayacağım!” gibi laflar ediyor.
Hayatta her şeyi kendimiz ayarladığımızı, her işin biz istediğimiz için olduğunu sanıyoruz. Kadere iman, Allah’a tevekkül çoğu kez cümlelerimizi zenginleştirmek için kullandığımız ifadelerden öteye gitmiyor.Unutanlara bir kez daha hatırlatalım: “ALLAH ol der oluverir!”
İbni Hibban’ın Enes’den rivayet ettiği hadisde şöyle belirtilmektedir: Adamın birisi Rasulullah’a azili (Korunmayı) sorar. Allah Rasûlü sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurur:
“İçinde çocuk olan meniyi, taşın üzerine döksen de ondan çocuk çıkar.”
İşte hepsi bu kadar. Ne bu bedenlerimiz, ne de yaşadığımız hayat bize ait değil. Bunların hepsi bir emanet. Rabbimiz bizi nasıl imtihan etmek istiyorsa öyle imtihan oluyoruz. Kimimiz çok çocukla, kimimiz çocuksuzlukla imtihan oluyoruz.
Bu ülkede on yıllarca aile planlaması diye bir zırvalık uygulandı. İki çocuktan fazlasının çok kötü olduğu, sadece cahillerin çok çocuk doğurduğu, çocuğun rızka mani olduğu beyinlere işlendi. 35-40 yaşından sonra doğurmanın çok riskli olduğu söylemi de koca bir yalandı! Devamlı kadının kariyer yapması, dışarıda çalışması gerektiğine inandırıldı. Kadın evine yabancılaştırıldı. Dolayısıyla kadını, doğurduğu çocuğa bakamaz hale getirdiler.
Evde olan kadını da, ev eşyalarına köle ettiler. Janjanlı perdesini, halısını, koltuğunu, gümüşlüğünü temizlemekten bîzar olan kadın, evde dolaşıp etrafı kirleten, dağıtan bir çocuğa tahammül edemez, “Aman misafirim ne der, el ne söyler” diye düşünmekten çocuklarıyla vakit geçirmenin tadını alamaz oldu.
Dikkat edin, bugün Müslümanların zulüm gördüğü topraklarda en çok çocuklar katlediliyor. Çünkü Müslüman nesli azaltmayı ibadet gibi gören aşağılık bir güruh var. Bizim nüfusumuzun azalması, onların nüfuzlarını artırıyor.
Her çocuk rızkıyla doğar, her çocuğun sevgisi, aileye kattığı mutluluk katlanarak artar. İstemeden hamile kalan kardeşlerim, önceki yavrularımızda biz istediğimiz için olmamıştı zaten. Allah istediği için, o çocuklar bizim kaderimiz, bizim imtihanımız olduğu için yaratılmıştı.
Kadını, fıtratının tersine çevirdiler. Eskiden çok çocuklu olmak bir övünç vesilesiyken, şimdi bir utanç olarak görülür oldu. Görevi olmayan her işi yüklenen kadın, kendi evladını yüklenmekten gocunur oldu.
Eskiden anneler, kızları evlenince “Ya bebeği olmazsa” diye endişe ederlerdi. Artık anneler kızlarını evlendirirken, “Sakın hemen doğurma, hayatını yaşa!” diye tembih (!) ediyor.
Çocuğu olmayan tüm kardeşlerime Rabbimden hayırlı evlatlar bahşetmesini, sabr-ı cemillerini cennetle mükafatlandırmasını diliyorum.
Beklemediği halde hamile olduğunu öğrenen kardeşlerime de, evlatlarınız size ve ümmete mübarek olsun diyorum. Anası belli, babası belli olan, Rabbimizin lütfettiği çocuklarımızdan utanmak, bizim için en büyük utançtır. Kıymetini bildiğimiz, Allah yolunda emek verip yetiştirebildiğimiz çocuklar bizim kapanmayan amel defterlerimizdir.
Allah cümlemizin evlatlarını yüz akı olacak, alnı secdeli, kalbi iman dolu salihlerden, salihalardan eylesin. Amin
Cahide Sultan
Evlat Değil Servet! (Nureddin Yıldız’dan)
Cahide Sultan بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ 
Oyle bir zaman geldi ki
. Artik erkeklerin cocugu olmama durumu daha artti. Kadınlari suclayamayacaklar eskisi gibi…ve Israil.. seytanin masallah dedigi ulke… urettigi bircok urun le bizleri kısırlaştırmayı basariyor.. bu devrin imtihani da bu… allahin bu pis ahlaksiz devirde cocuk vermemesinde de hayir var.mukafati cok..
. Tabi Vermesinde de guzellik var…. .. kadere boyun egmek ve sukretmek dusuyor bize…evlatla imtihan olan aileleri gorup sukretmeliyiz. Verecekse sorunsuz duzgun evlat versin hepimize…
BeğenBeğen
Âmiin Selin kardeşim :((
BeğenBeğen
Çocuğu olmayan tüm kardeşlerime Rabbimden hayırlı evlatlar bahşetmesini, sabr-ı cemillerini cennetle mükafatlandırmasını diliyorum. Özellikle hurma polenini tavsiye ederim.
BeğenBeğen
Internete hamile kalmamak icin okunacak dua diye yazip aramaya basladim.2yillik evliyim ve 3aylik bir bebegim var.ama 2.bir gebelige hazir degilim .hazir degilim derken once kizima guzel bir gelecek hazirlamak onun icin egitimu ve yasantisi icin birikim yapmak istiyorum.tekrar hamile kalirsam bu benim 10 yil geriye gitmeme sebep olacak diye dusunuyorum.ancak bu ustteki yaziyi okuyunca butun fikrim degisti.gozlerim dolu dolu kkudum bu yaziyi.ya hic cocugum olmasaydi diye dusundum..simdi kendimden cok eminim eger bir cocugum daha olursa simdi veya yillar sonra oda bana Allah’ın bir lutfu diyecegim..
BeğenBeğen
harika bir yazı olmuş ağzınıza yüreğinize kaleminize sağlık
BeğenBeğen
Ablam tamda bana göre yazmışsın ALLAH Razı olsun
BeğenBeğen
Dua dedik destan
BeğenBeğen
cok biyendim sozlerinizi
BeğenBeğen
Bende 37 yaşındayım ve 5 çocuk annesiyim ve yine hamileyim ama istemiyorum ne yapmalıyım
BeğenBeğen
Selamlar olsun. Ben evliliğimden 3 evlat edindim 1i vefat etti 2 oğlum var.. eşim vefat edince kendimi boşlukta hissettim eşimle aram hiç iyi değildi ve şefkate hasret kalmışyım. Vefatından 4 ay geçtikten sonra taksici biriyle beraber oldum ve hamile kaldım folandıtıcı çıktı ben ailemin baskısından bebeği aldırmadım ama düşmesi için eziyetlr ettim zıpladım. Koştum. Oğlanı sırtıma bindrdim ama düşmedi tam tevükkül Allahım ben artık pişmanım bunu doğurcam dedimki bebek ertesi sabahı vefat etmş karnmda.. bu arada o taksici beni dolndrdı ve borçlndırdı çaresizce ne yaparım diye düşünürken parkta birbeyle tanıştık ve onlada 2 yıl beraberlik yaşadık bana baktı ödedi borçlarımı. Ve ondanda 4 haftalık hamileyken bu bebeği aldırcaz dedi ben aldırmam günahını taşıyamam dedim kuranı öptü ve bütün günahını ben çekiyim dedi ağlayarak kürtaj olmaya gittim sonra tanrıya dua ettim affet tövbe ettim dedim o adamdanda aytıldım ve asla o iki evladıma yaptığıklarımdan kurtulamadım her aklıma geldğinde ağlayıp Allahım şuanki aklım olsaydı asla aldırmazfım onları çok pişmanım dedim ve başkasıyla evlendim.. eşim ben istemediğim halde hep içime boşaldı ve 5.aydan sonra hamile kalmışım ilk başlarda istememe rağmen razı oldum sonra bebek için mutlu oldum hayaller kurduk eşimin de 2. Evliliği benmle ama hiç evladı yok. Bebeğimin 6 haftasında bulantılar halsizliklr başladı ama 7.ayını geçtikten sonra 2 kere setum yedim 5 kilo birden verdim ve tarifi imkansız bi sıkıntı halsizlik ve işkence yaşıyor gibi hamilelik geçirdim sonra dua ettim Allahım ya düzeliyim dayanacak gücüm kalmadı yada sen emanetini al dedim ben aldırmıcam diye sana söz verdim dedim ama dayanacak güç kalmadı kamburum çıktı hastanelerde tahliller normaldi ama ben gözümü dünyaya açtığıma uyandığıma bin pişman oluyordum hiçbirşey yiyip içmiyo ayakta bile duramaz oldum ve tanrıdan çok kotkmama rağmen kürtaj oldum ve olduktan 2 gün sonra kendimi yedim halen pişmanlığım sürüyor neden sabredemedim Allah ölüm vermiyince ölmezdim diye .. sonra bir ayet okudum ben kullarımın neler yaşıyacağını levhu mazhar kitabımda yazdım diyor. Ben dilemediğim aürece insan ölmez diyor.. ben istediğime ilim vetirim istediğimi sapıttrım diyor . Ben bu aytlerdrn neler çıkarmalıyım anladım
BeğenBeğen